De ‘open vraag’ als verzamelbegrip

Verschillende typen ‘open vragen’ en hun gevolgen voor klassengesprekken

Annerose Willemsen

Annerose Willemsen werkt als postdoc-onderzoeker aan de universiteit van Linköping in Zweden.

In aanbevelingen aan leerkrachten voor het houden van klassengesprekken over teksten wordt het stellen van ‘open vragen’ vaak geadviseerd als middel om het gesprek op gang te krijgen en te ondersteunen. Wat een ‘open’ vraag precies is en hoe die geformuleerd zou moeten worden, wordt echter niet specifieker dan ‘een vraag waarop de leerkracht zelf het antwoord niet weet’. Uit mijn gedetailleerde onderzoek naar dergelijke vragen tijdens klassengesprekken in groep 6 blijkt dat de term ‘open vraag’ verwijst naar een bonte verzameling vragen die verschilt in openheid en daarmee ook in het soort antwoorden en de daaropvolgende interactie die ze bewerkstelligt. Met kennis van deze variatie kunnen leerkrachten bewuster kiezen voor een specifiek type open vraag, afhankelijk van hun doel in de interactie.

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Dit is een premium artikel, om dit hele artikel te lezen dient u ingelogd te zijn.
Heeft u nog geen abonnement bekijk onze abonnementen via onderstaande knop